Podobnie jak cały Kościół, wspólnota jest żywą obecnością Boga pośród nas. Uczestniczenie w życiu Kościoła poprzez bycie we wspólnocie, jest wejściem w głębszą relację z Bogiem również poprzez Jego obecność w relacjach z braćmi i siostrami, którzy idą w tym samym kierunku.

„...gdy Duch Święty zstąpi na was,

otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami” (Dz 1,8)
 

Wspólnota charyzmatyczna

„List Chrystusowy”

zaprasza na spotkania modlitewne

do salki w klasztorze

we wtorki

po Mszy Świętej o godz. 1800.

„... nasze chrześcijańskie wspólnoty winny stawać się prawdziwymi „szkołami” modlitwy, w której spotkanie z Jezusem nie polega jedynie na błaganiu Go o pomoc, ale wyraża się też przez dziękczynienie, uwielbienie, adorację, kontemplację, słuchanie, żarliwość uczuć...” Jan Paweł II

Msza św. wspólnotowa

w każdy drugi wtorek miesiąca o godz. 1900

„Powrót do Wieczernika”

Wdzięczny jestem Bogu, że mój dom, moje życie zakorzenione jest w Kościele katolickim i że na mojej drodze postawił Odnowę w Duchu Świętym – ruch charyzmatyczny.

Jezus zaprasza nas, abyśmy jeszcze mocniej, jeszcze głębiej uwierzyli w Jego obecność w Eucharystii, w Jego obecność pod postaciami chleba i wina, ale też zaprasza nas, abyśmy odnawiali swoje zaangażowanie w modlitwę, abyśmy zarzucili sieci na głębię wiary.

W obu tych aspektach Duch Święty mówi do całego Kościoła, a ja chcę podzielić się, jak nasza wspólnota „List Chrystusowy” odpowiada na to wezwanie.

Gromadzimy się w każdy wtorek na Mszy św. o godz. 1800, a następnie na spotkaniu modlitewnym w salce, by spotkać się z Jezusem i kontemplować Jego Oblicze.

Patrzymy na Wieczernik w dwóch wymiarach. W wymiarze sakramentalnym, jako na ten pokój na górze, miejsce, w którym odbyła się Ostatnia Wieczerza, ustanowiona została Eucharystia oraz w wymiarze charyzmatycznym, myśląc o Pięćdziesiątnicy i o swoim osobistym doświadczeniu Ducha Świętego, o tej osobistej Pięćdziesiątnicy, która ma miejsce w naszym życiu.

Ojciec Święty Jan Paweł II w swoim wspaniałym liście apostolskim na trzecie tysiąclecie „Novo millennio ineunte” mówi do nas (rozdz. 32, str. 47): „... nasze chrześcijańskie wspólnoty winny stawać się prawdziwymi „szkołami” modlitwy, w której spotkanie z Jezusem nie polega jedynie na błaganiu Go o pomoc, ale wyraża się też przez dziękczynienie, uwielbienie, adorację, kontemplację, słuchanie, żarliwość uczuć...”

W każdy wtorkowy wieczór spotykamy się i dziękujemy Bogu za Ducha Świętego, który został posłany, by zamieszkał w naszych sercach, w sercu każdego z nas, i prosimy Go, by objawiał nam Jezusa Chrystusa i doprowadził nas do głębokiego poznania miłości Ojca.

Bardzo ważne miejsce w naszej wspólnocie zajmuje modlitwa uwielbienia. Śpiewamy Panu pieśni chwały i w głośnej spontanicznej modlitwie wielbimy Go. Adorujemy Jezusa głośno, ale też uczymy się adorować Go kontemplując w ciszy. Uczymy się także kochać Pismo Święte: czytamy Je, modlimy się Nim i próbujemy żyć według Niego.

Oprócz modlitwy uwielbienia i rozważania Słowa Bożego w Odnowie w Duchu Świętym praktykujemy modlitwę wstawienniczą. Źródłem każdego działania powinna być modlitwa. Jezus powiedział: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,19-20). Modlimy się więc za cały Kościół Św., o jedność chrześcijan, za naszą Ojczyznę, parafię, za nasze rodziny, przyjaciół, miejsca pracy, oddając Bogu całe nasze życie, zapraszając Go w te miejsca, które potrzebują Jego uzdrowienia. Szczególnie pamiętamy o Ojcu Świętym, kapłanach, o ojcach Karmelitach Bosych, z których posługi i gościnności korzystamy.

Powołując uczniów, Jezus wybierał zwyczajnych ludzi nie wyróżniających się szczególnym bogactwem, wykształceniem czy pozycją społeczną. Nie patrzył na ich zasługi czy uzdolnienia, ale na serce. Nie wybierał ich ze względu na to, kim byli, ale kim mogli się stać z Jego pomocą. To samo odnosi się do nas. Jezus zaprasza każdego z nas do bliskiej relacji z Nim, do wzrastania w świętości, do współpracy z Bożą łaską. Chce przemieniać nas mocą Swego Ducha, abyśmy mogli pójść śladami świętych, którzy oddali wszystko dla miłości Chrystusa.

We wszystkich naszych spotkaniach towarzyszy nam tak, jak w Wieczerniku, Maryja, Gwiazda ewangelizacji, Matka Miłosierdzia i Mistrzyni życia duchowego. Każde spotkanie rozpoczynamy 10-tką różańca św., prosząc Maryję, aby nauczyła nas kroczyć drogą świętości, pociągając za sobą innych.

Jako wspólnota powracamy więc do Wieczernika, by na nowo zapłonąć ogniem Boga żywego, Który mieszka w nas, by być żebrakami Ducha Świętego.

„...Niech błogosławieństwo Boże spocznie na całym Waszym życiu, ogarniając także Wasze rodziny i przyjaciół. Niech Bóg, Który jest niekończącą się Miłością, pogłębi Waszą wiarę w Swoją obecność w Eucharystii i mocą Ducha Świętego pozwoli wypłynąć na głębię świętości, rozpalając na nowo ogień miłości w Waszych sercach” Amen.

Zbyszek, wspólnota „List Chrystusowy”